A cidade como juego

Por José Ramón Hernández Correa

Desde Veredes

Un dos movementos de ¿vanguardia? da metade do século XX foi a Internacional Letrista. Eu non oíra falar deles, e estoume decatando agora, lendo o libro El Puño Invisible, de Carlos Granés.

dadá e o surrealismo deixaron as súas sementes de imprevisibilidad, ilóxica e cachondeo, que, unidas ao aburrimiento e á falta de horizontes espirituais e intelectuais de logo da Segunda Guerra Mundial, xeraron movementos en grao sumo diverso.

Non farei aquí un resumo da Internacional Letrista, senón que só referireime brevemente a un das súas formulacións urbanístico

Ivan Vladimirovitch Chtcheglov, no seu Formulario para un novo urbanismo, promovió a renovación urbana radical, para que a cidade estivese formada por espazos dispostos para a aventura. A cidade era para vivir, e a vida era xogo e excitación.

Nesa mesma liña, Gil J. Wolman predicou o urbanismo unitario, que entendía a cidade como espazo excitante, contra o aburrimento e a borreguez da burguesía (…)”

 

 

 

Accede al artículo, AQUÍ

 

Autor:
Fundación Arquia
La Fundación Caja de Arquitectos se constituye como Fundación cultural privada el 23 de Mayo de 1990, con el objetivo de promover y fomentar fines de carácter cultural, social, asistencial, profesional y formativo en el campo de la arquitectura, la construcción, el diseño, el urbanismo y, en general, de todo aquello relacionado con la actividad de los arquitectos.

Deja un comentario

Tu correo no se va a publicar.

*

Últimos posts